Informacje o Klinice Chorób Wewnętrznych, Zawodowych i Nadciśnienia Tętniczego

Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Zawodowych i Nadciśnienia Tętniczego stanowi prężnie rozwijająca się jednostkę naukowo-badawczą Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, o czym świadczy jej awans w rankingach publikacji i zajmowana obecnie wysoka pozycja wśród jednostek naukowo-klinicznych.

Od lat prowadzone są badania populacyjne stanu zdrowia ludzi narażonych zawodowo i środowiskowo na działanie metali ciężkich oraz rozpuszczalników organicznych z uwzględnieniem wpływu tych ksenobiotyków na enzymy glikolityczne i stan oksydo-redukcyjny erytrocytów i leukocytów, poziomy naturalnych antyoksydantów we krwi, metabolizm lipidów, zmiany w drobnych naczyniach krwionośnych oraz funkcję rozkurczową lewej komory serca i ciśnienie w krążeniu płucnym.

Kontynuowane są badania doświadczalne na zwierzętach nad wpływem metali ciężkich na układ krążenia. Są to badania biochemiczne metabolizmu i peroksydacji lipidów, badania ex vivo reaktywności izolowanych preparatów naczyniowych na środki o działaniu receptorowym oraz regulatory syntezy tlenku azotu. Poszukiwane są wskaźniki toksycznego działania metali ciężkich w warunkach doświadczalnych, odpowiadających złożonej ekspozycji środowiskowej.

We współpracy z innymi katedrami i klinikami prowadzone są badania czynników genetycznych i immunologicznych istotnych w powstawaniu miażdżycy naczyń, doświadczalne i kliniczne badania funkcji śródbłonka naczyniowego oraz zaburzenia funkcji układu limfatycznego i żylnego w wybranych jednostkach chorobowych. Przeprowadzane są również badania dotyczące rozpoznawania i leczenia wtórnych postaci nadciśnienia tętniczego, a zwłaszcza ocena wczesnych i późnych efektów leczenia nadciśnienia nerkowo-pochodnego za pomocą przezskórnej angioplastyki (PTRA)

W ostatnim czasie profil zainteresowań naukowo-badawczych Katedry zmierza także w kierunku nauk podstawowych z zakresu kardiologii molekularnej. Kontynuując dotychczasowe badania funkcji śródbłonka – stawiamy sobie za zadanie wyjaśnienie patomechanizmów prowadzących do jego dysfunkcji zarówno w aspekcie upośledzenia funkcji naczyniorozkurczowej, jak i wzmożonej aktywności prozapalnej i pozakrzepowej w różnych stanach chorobowych. Kolejnym krokiem będzie zbadanie interakcji śródbłonka z płytkami krwi na poziomie molekularnym w różnych sytuacjach klinicznych, przyjmując, że zachwianie homeostazy tych interakcji w warunkach wzmożonego stresu oksydacyjnego jest jednym z głównych elementów warunkujących rozwój ostrych incydentów naczyniowych. Odkąd płytki okazały się być jednymi z głównych wyznaczników patologicznych modyfikacji procesów naprawy naczyń, zastosowanie technik analizy proteomu w powiązaniu z oceną ich funkcji powinno umożliwić ocenę czynników determinujących indywidualną zmienność ich czynności w odpowiedzi na interwencje farmakologiczne. Analizując proteom płytek i jego zmiany w odpowiedzi na różne interwencje terapeutyczne u pacjentów poszukiwać będziemy m.in. mechanizmów oporności na kwas acetylosalicylowy i możliwości jej przełamania, ale także oceniać parakrynny wpływ dysfunkcji śródbłonka na ich funkcję. Wiadomym jest, że aktywacja śródbłonka prowadzi do aktywacji płytek, ale także że leki przeciwpłytkowe poprawiają funkcję śródbłonka. Zahamowanie zależnych od płytek mechanizmów aktywujących proces zapalny w ścianie naczynia (i tym samym prowadzących do dysfunkcji śródbłonka) jest niezmiernie atrakcyjnym, choć wciąż jeszcze nie w pełni sprecyzowanym molekularnie celem terapeutycznym. Z drugiej zaś strony – leki poprawiające funkcję śródbłonka wykazują pewne działanie przeciwpłytkowe. Dysponując sprzętem i doświadczeniem naukowym w badaniu funkcji śródbłonka oraz tworząc warsztat umożliwiający badanie funkcji i proteomu płytek mamy możliwość dogłębnego zbadania interakcji pomiędzy tymi dwoma elementami układu sercowo-naczyniowego, zarówno w badaniach klinicznych jak i eksperymentach in vitro.

Wykorzystując techniki proteomiki, pozwalające na wgląd w zmiany wzorca ekspresji białek na poziomie fenotypu w odpowiedzi na proces patologiczny jak i na interwencję terapeutyczną, poszukiwać będziemy nowych markerów uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego, które umożliwią lepsze zrozumienie patomechanizmów, ale także pozwolą na wskazanie nowych punktów uchwytu działania leków jako celów terapeutycznych. Poza obecnie znanymi, niedoskonałymi markerami funkcji śródbłonka, poszukiwać będziemy nowych markerów funkcjonalnych, tj. dynamicznie zmieniających wraz ze zmianami funkcji śródbłonka w odpowiedzi na interwencje farmakologiczne. Pozwoli to na precyzyjne sformułowanie patogenezy dysfunkcji, ale także umożliwi zaprojektowanie optymalnej terapii.

Zespół Kliniki posiada certyfikaty i umiejętności samodzielnego wykonywania zabiegów angiograficznych, koronarograficznych oraz przezskórnej angioplastyki wieńcowej. Umiejętność badania echokardiograficznego przezklatkowego w spoczynku wykonywana jest metodą doppler duplex. Klinika może również wykonywać w oparciu o własną kadrę medyczną badania diagnostyczne i procedury terapeutyczne z zakresu kardiologii i angiologii inwazyjnej. W skład zespołu klinicznego wchodzą lekarze wykształceni w najlepszych ośrodkach medycznych na świecie ( prof. Andrzej Szuba – Stanford University, USA – jest jedynym w Polsce specjalistą w zakresie kompleksowej diagnostyki i terapii obrzęków limfatycznych). Pracownie funkcjonujące w strukturach Kliniki funkcjonują w oparciu o certyfikowanych w danym zakresie lekarzy i personel pomocniczy.